والّا

آدم‌ها اغلب حواسشان نیست و از روی هیجان برای مهر تایید زدن بر حرف خودشان از کلماتی تایید کنده استفاده می‌کنند. حال آنکه این بیشتر ذهن شنونده / خواننده را به گارد می‌برد که چرا کسی باید پای حرف خودش مهر بزند؟ چون خودش هم به آن اعتقادی ندارد؟ چون می‌داند که مورد تایید اکثریت نیست؟ چون می‌خواسته دیگران را مجبور به تایید کند ؟

کلماتی از قبیل: به خدا، والا، به قرآن، همه می‌دونن، واقعاً نمی‌دونستی؟، مگه می‌شه ندیده باشی؟ تابلوئه.

Advertisements
والّا

Fact – Realize

حقیقت تلخ اینه که تقریباً هیچ مردی در وهله‌ی اول تو رو به خاطر ذکاوت، معلومات، هوش، استعداد یا منطقت نمی‌خواد. باید لوند بود و خوشگل و اگر نمی‌شد به پروتز روی آورد. شاید بعداً که ظاهرت پسندیده شد، مغزت هم دیده بشه.

Fact – Realize

موضع بگیر وگرنه فکر می‌کنند مرده‌ای

تب کوبانی، لامپ در واژن، ابولا و بچه پولدار‌های تهران امروز داغه و اگر موضع نگیری، مرده محسوب می‌شوی. منم موضع‌ام را اعلام کنم تا یک وقت خیالی به سرتان نزند.

کوبانی

Kobane

کوبانی چه کم از غزه دارد؟ در آن جا همه‌ی حرف این بود که به افرادی بی‌گناه حمله می‌شود و کشته می‌شوند. مردم کوبانی مظلوم‌تر هستند چون:

  • دنیا سکوت کرده، بر خلاف غزه
  • این مردم پناه دهنده گروه پیکارجویی مثل حماس نیستند
  • این مردم زندگی‌شان را می‌کردند و اعتقاد به محو کردن کشور دیگری از روی نقشه نداشته‌اند. هرچند آرزوی داشتن یک کشور مستقل را داشتند.

نکته‌های که باید بگویم:

  • با هرگونه استفاده ابزاری از زن مخالفم. رسانه‌ها پر از عکس‌های زنان مبارز است. مطمئنا آن شهر مرد دارد و آن‌ها هم مشغول جنگند، مخصوصاً که کورد هستند و غیرت این مردان بیشتر از این حرف‌هاست.
  • برای رجب طیب اردوغان و بارزانی متاسفم،‌ این روزها در تاریخ ثبت می‌شود.
  • فکر نمی‌کردم هرگز پیروزی سپاه پاسداران را بخواهم، اما امیدوارم سردار سلیمانی کاری پیش ببرد.

Rich Kids of Tehran

RichKidsOfTehran

یک عده فحش می‌دهند، یک عده مسخره می‌کنند، یک عده موافقند. هنوز نمی‌دانم من کدامم. این اکانت را در اینستاگرام فالو می‌کنم، صرفاً به خاطر اینکه یک لایف استایل دیگر را ببینم.

  • اگر پول را خودت در‌آورده باشی، پز دادن هم دارد
  • اگر مال ابوی باشد و دزدی نکرده باشد، پز دادن دارد
  • خیرت هم به مردم برسد، گره‌ای از کارشان باز کن

این‌هایی که مخالفند یا مسخره می‌کنند، شما خودتان در شرایط مشابه بودید، شکسته نفسی می‌کردید؟ حرفِ فرصت برابر هم هست که خب بله این نکته توی ذوق من هم می‌زند. بنابراین خیلی نمی‌توانم با قطعیت بگویم که آیا با این ماجرا مخالفم یا موافق. حرف مهم من همین بود، ما باید یاد بگیرم که نباید حتماً با یک موضوع مخالفت یا موافقت کنیم. آدم‌های دیگر و دنیا ناایستاده‌اند تا ما موضع خود را اعلام کنیم. با این طرز تفکر شاید بشود جلوی خیلی از گشوده شدن‌های بیخودی دهان را گرفت، کمتر شر درست کرد و انقدر با آدم‌ها دعوا نداشت.

ابولا

Ebola

چیزی که باید این روزها خیلی ازش صحبت بشه ولی جامعه فارسی زبان مشغول سه مورد دیگر است. ابولا را فعلاً می‌توانید ایدز تصور کنید چون هیچ درمانی ندارد. منتها ایدز همین امروز آدم نمی‌کشد ولی ابولا می‌کشد. فرض کنید طاعون سیاه آمده باشد، یک پنجم مردم دنیا را در عرض چند سال بکشد. بین 50 تا 90 درصد افرادی که به این بیماری مبتلا می‌شوند، جان خود را از دست می‌دهند. هرچند هنوز انتقال ویروس از طریق هوا تایید نشده، اما تماس نزدیک با فرد آلوده حتماً منجر به انتقال می‌شود.

لامپ

خود ارضایی کاریست که اغلب مردم سالم جهان انجام می‌دهند. بخشی از این مردم سالم در ایران هستند و به اسباب‌بازی‌های جنسی دسترسی ندارند، طبعاً لامپ شیطنت جنسی تلقی می‌شود. با برداشته شدن فیلم از اتاق عمل مشکلی ندارم، قانونی هم برای این موضوع وجود دارد که در صورت رضایت بیمار، فیلم‌برداری بلامانع است. چیزی که باهاش مشکل دارم مکالمات زننده مثلاً دکترهای مجری عمل است. به بیماری که روی تخت است، هرچند بیهوش می‌گویید: «آخه این چه کاری بود؟» «خدا بکشتت» یعنی که چون درکت نمی‌کنم بهت توهین می‌کنم. و بعد تر «چه بوی گندی هم می‌ده» یعنی وقتی یه جسم خارجی را از توی واژن خودت خارج کنند، بوی مشک و عنبر می‌دهد؟ 240 قسمت سریال پزشکی دیدم، هر قسمت 40 دقیقه، از دون پایه‌ترین آدم‌های حاضر در بیمارستان هم چنین جملاتی نشنیدم که روزانه در بیمارستان‌های ایران مثل نقل و نبات خرج می‌شود. دوباره بر می‌گردم به همان موضوع که کاش یاد بگیریم دهانمان را ببندیم.

موضع بگیر وگرنه فکر می‌کنند مرده‌ای

از نامه‌ها

میم عزیز،

صبح امیدوار بودی به روزهای آسان‌تر پیش رو. برای آدم‌هایی که سخت کار می‌کنند، کوچکترین گشایش‌ها، لذت بخش‌ترین‌ها است. لیاقتش را داری، صبرها و جنگ‌هایت را کرده‌ای، برایت فتح و گشایشی در خور آرزو می‌کنم.
با لبخندی که پس ذهنت داری، حتی اگر روی لبهایت ننشیند دلشادم.

قربان خط‌های خنده و تلاش دور چشمانت
الف

از نامه‌ها