از نامه‌ها

دال عزیز

می‌خواستم برایت بنویسم که سر به کوه گذاشته‌ام. بعد دیدم کوه که سهل است، به همین خیابان منشعب از میدان که درختان تُنُک رقت‌انگیزی دارد هم زده باشم، تو پی‌ام نخواهی آمد.

راستش از همان ابتدا می‌دانستم تو آدم دنبال کردن آن‌هایی که به هر دلیل ترک‌ات کرده‌اند نیستی. تو ریشه‌هات را به هیچ نمی‌دهی، حتی به دنبال کردن زنی که روزی دوستش داشتی. اما با فرض اینکه آدم‌ها هم مثل دنیا عوض می‌شوند داشتم خودم را گول می‌زدم. راستش عوض می‌شوند اما همیشه آن‌گونه که نمی‌خواهیم.

دلتنگ دیدارت هستم

الف.

Advertisements
از نامه‌ها

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s