دنده سنگین

این روزا بخش اعظم ساعات پای کامپیوتر نشستنم صرف بازی کردن می شه. یه بازی شبیه سازی/نقش آفرینی دانلود کردم. اونهایی که اهل بازی هستند می دونن بازی های نفش آفرینی چقدر اعتیاد آور هستند. اما اونهایی هم که نمی دونن عیبی نداره، توضیح می دم.

بازی های شبیه سازی بازی هایی هستند که یک شما رو در موقعیت های واقعی قرار می دن و کاری ازتون انتظار دارن. مثالش ملموس تره، مثلاً شمارو مینشونن توی یک هواپیمای جنگی و در شرایط پرواز واقعی قرارتون می دن، اعم از جهت و سرعت باد، میزان سوخت، اهداف تعیین شده و هرچیزی که توی یک پرواز واقعی وجود داره. مثلاً بعضضی از ارتش ها از همین شبیه سازها برای پرواز آزمایشی خلبانانشون استفاده می کنند. یا مثلاً نت هایی در اختیار شما قرار می دن که با زدن اونها با یک گیتار (مثل دسته های بازی ولی به شکل گیتار) یک آهنگ رو خواهید نواخت در یک گروه راک. فکر نکنید که حالا مثلاً Need for Speed الان بازی شبیه سازی رانندگیه، خیر. شبیه سازها همه شرایط رو به صورت واقعی رعایت می کنند و از ژانگولر توشون خبری نیست.

بازی های نقش آفرینی بازی هایی هستند که یک کاراکتر می دن دست شما (آدم، حیوان، گل و…) و شما باید به مرور این کاراکتر رو به مرحله ای برسونید. مثلاً یک بچه رو بزرگ کنید، یک موجود تک سلولی رو به یک موجود تکامل یافته تبدیل کنید، یک تکه زمین رو به مزرعه بزرگی تبدیل کنید، خودتون با همت و وقت و دستای خودتون.

ترکیب این دو سبک، بازی ای شبیه The Sims به وجود میاره که یک کاراکتر (یا خانواده) رو می ده دست شما و شما باید بچه هاشونو بزرگ کنید، بچه دار بشید، به مدارج علمی و حرفه ای برسید، عاشق بشید! و الی آخر. سیمز شما گرسنه میشه، عمرش می گذره، نیاز به توالت و استحمام و تفریح و سرگرمی و روابط اجتماعی و … داره. درست مثل یک انسان.

ولی سیمز بازی نمی کنم. دارم شبیه ساز رانندگی تریلر 18 چرخ در آلمان بازی می کنم! ساعت ها می شینم پشت فرمون و از این اتوبان سه بانده به اون یکی جاده تک بانده دوطرفه می رم. توی شب و روز و نصفه شب و اول صبح، بارون و آفتاب و باد. بار به بار و شهر به شهر به امید جمع شدن پول. که تریلرها رو 3 تا کنم و یک راننده دیگه علاوه بر اینی که دارم استخدام کنم و کلاسِ ماشین هامو بالا ببرم و حرفه ای تر بشم و درصد بیشتری بگیرم و گاراژهامو در سطح کشور بیشتر کنم و آپگریدشون کنم. خوب به فراموشی برای شرایط زندگی واقعیم کمک می کنه و ذهنم رو درگیر مواردی می کنه که گفتم. می دونم که اگر یک بازی شبیه ساز آرایشگاه بود هیچوقت انقدر براش وقت نمی ذاشتم، یعنی می دونم این طبیعی و قابل درک نیست که یک دختر عاشق این باشه که 2 تا بیل مکانیکی بار تریلرش بزنه و از جاده ای شبیه به جاده چالوس ببرتشون یک شهر دیگه. از اینکه طبیعی نیستم خوشحالم ولی از برخوردهایی که می بینم ناراحت می شم. اینکه همه انتظار دارن… پــــــوف، از کجا به کجا رسیدم. بیخیال!

این 4 تا اسکرین شات از محیط بازیه. روی هر کدوم کلیک کنید بزرگش رو خواهید دید. اگر هم دلتون خواست این بازی رو امتحان کنید می تونید با حجم تقریبی 400 مگابایت از اینجا دانلودش کنید.


Advertisements
دنده سنگین

24 نظر برای “دنده سنگین

  1. چرا تریلر بازی ِ یه دختر غیر طبیعی باید به نظر بیاد !؟ الان دخترا تو واقعیت هم میرن راننده‌ی ماشین سنگین میشن .
    منم جوونیام بازی‌ ِ شبیه سازی دوست داشتم . زمان ِ کنکور فقط سیمز بازی می‌‌کردم !

  2. ansherly می‌گوید:

    ایول چقدر جالبی تو . منم از این بازی ها زیاد کردم مثل سیمز ولی نمیدونم چرا بازی شبیه سازی نه تنها معتادم نکرد بلکه بعد از یه بار بازی حذفش کردم . من بازی های پازل و اینجور چیزا سرگرمم میکنه .
    تو خیلی جالبی خاله الهام

      1. ansherly می‌گوید:

        لینک دانلود بازی پازلی هم بزار تو بلاگت خوب . من سر در نمیارم از این چیزا :دی ( کامنتم بی ربط به پستت که نبود ؟ )

  3. این بازی ها طوری که حداقل برای مدتی کوتاه به چیزی فکر نمی کنی

    منم دانلودش کردم ولی اصلا حوصله آپدیت گرافیک ندارم! 😐

  4. سلام

    خیلی حال میده همچین بازیهائی

    بعضی وقتها برا فراموش کردن وضعیتی که توش هستیم ناچاریم که خودمون رو جای یه راننده تریلی جا بزنیم شایدم یه مقنی افغانی …

    بابت تذکر اون اشتباه تایپی ممنون

    پبریه و هزار درد دخترم !!!

  5. reza می‌گوید:

    خیلی باحاله این روزا !از اون روزی که اعصابم بهم ریخت یه استعداد ! نهفته تو خودم پیدا کردم اونم اینه که بازی تموم کنم . من تا چند روز پیش حتی قارج خور هم یکی دو مرحله بیشتر نرفته بودم ناگهان ! همه چیو تموم میکنم. دیشب TEKKEN رو PS3 تموم کردم پریشب این COFFEE RUSH رو تموم کردم امشبم این یکیو از بس بچه گی نزاشتن بازی کنم عقده ای شدم !!

  6. یادت نره پلیس راه که وایمیسی، باد لاستیک ها رو با یه لگد که بهشون میزنی، چک کنی.
    راستی عروس خانم، پشت کامیونت چی نوشتی؟ نوشتی «عاقبت وبلاگ نویسی»؟

  7. اگر سیمز هم جزو بازی‌های پبیه سازی باشه ، باید بگم حوصله‌م برای این‌جور بازی‌ها در حدیه که همیشه آدم‌های سیمزم وسط اتاق دستشویی می‌کردن یا از گشنگی و کمبود محبت دراز به دراز می‌افتادن . با این بازی هم حتماً وسط دره‌ام :))
    بازی فقط مافیا . بعدش هیچ بازی‌ای که جذبم کنه پیدا نکردم .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s