من کی ام، اینجا کجاست؟

 

اگر می خواهی پس از مرگ فراموش نشوی، یا چیزی بنویس که قابل خواندن باشد، یا کاری کن که قابل نوشتن باشد (بنجامین فرانکلین)

 

الهام متولد 27 بهمن 66 است. (همانطور که خیلی ها خوششان نمی آید و خیلی ها هم تعجب می کنند) با غالب متولدین دهه 60 فرق دارد، این اصلاً به این معنی نیست که خیلی به به، بلکه اتفاقاً گاهی خیلی اه اه. او چندسالی هست که می نویسد ولی توی دفتر خودش، تا اینکه به این نتیجه رسید که برای بعضی حرف های دفترش به تبادل نظر یا کمک نیاز دارد، چون با اینکه از خود متشکر است ولی اعتقاد راسخی به این دارد که حالا حالا ها باید از این و آن یاد بگیرد. بنابراین شما می توانید اینجا را «از هر دری سخنی» بنامید

الهام با اینکه در پاسخ دادن مسیج و تلفن زدن تا سر حد مرگ تنبل است (البته نام برده در کل تنبل است!) ولی برای رفیق رفقا جان می دهد و معتقد است رفیق بازی به تلفن ربطی ندارد

وی در تهران زاده شده، در تهران بزرگ شده و در تهران خواهد مرد. به نظر او هیچ شهری تهران نمی شود و برای این مدعا دلایلی هم دارد، از آن جمله اینکه در هوای تمیز نفس کشیدنش به مشکل بر می خورد!

از علاقمندی های وی می توان به خوردن کتاب مانند کرم، گوش دادن به موسیقی هایی که شعرشان او را دچار حالت تهوع یا خنده های هیستریک نمی کند، دیدن فیلم هایی که سرشان به تن کارگردان می ارزد، بازی های کامپیوتری در ژانر مخفی کاری و اکشن اول شخص / سوم شخص و مسافرت رفتن فقط به خاطر ماشین سواری و گوش کردن به آهنگش در مسیر اشاره کرد

او یا با کسی شوخی دارد یا ندارد و حالت بینابین نداریم. الهام رسماً از برقراری ارتباط با ذکوری که قصد دوستی در لغت و بی افی در عمل را دارند معذور است زیرا وی کمی متاهل است